Geboren: 18 december 2000
Overleden op: 14 november 2009
Rood van Kleur
Nederlands Kampioen 2004
HD-A gecertificeerd

Vader: Phodäng (HD-A)
Wereldkampioen 1996; Duits Kampioen 1996 +1997

Moeder: Mod Dam (HD-A)
Duits Kampioen 1996 +1998

Karakter Luug Sorn:
Hij was open naar vreemden en stapte meestal al direct op hen af. Waaks indien nodig. Was niet agressief, maar wel dominant naar andere reuen. Makkelijk in de omgang en ook in huis. Een echte allermansvriend kunnen wij hem wel noemen, maar alleen als hij dit wilde. Zelfs naar kinderen was hij goed in de omgang. Drukte zocht hij niet graag op. Het was een geweldige huis- en familiehond die er graag bij was op zijn manier. Ging graag overal mee naar toe behalve als het regende of koud was. Dan was het een echte tropische hond die graag binnen zat. Hij was al sinds puppyleeftijd los in huis en heeft nooit echt iets gesloopt. Alleen wat tandjes ergens ingezet tijdens het wisselen van de tandjes, maar dat waren alleen sporen in wat houten dingen. Los kon hij tot op zekere hoogte, de omgeving diende goed in de gaten gehouden te worden door de baas en er diende altijd een contact te blijven met de stem. Het jacht instinct zat er bij hem goed in. Hij werkte & zorgde graag voor de baas en bleef daar graag bij in beweging. Als hij stil moest gaan zitten dan zat hij niet op zijn gemak.

We kunnen erg veel over onze Luug Sorn (roepnaam Droes) vertellen, en foto's laten zien. We hebben aan hem echt een geweldige hond gehad, maar hij was echter één van de zeer weinige Thai Ridgeback's met een zeer rustig en kalm karakter naar zowel andere mensen als honden. Hij was ook erg hard voor zichzelf welk we meer zien tussen de diversen Thai Ridgeback's. Ze laten niet snel zien als het slecht met ze gaat aan de binnenkant. Aan de buitenkant was het altijd beter te zien een wondje of iets dergelijks, dan was hij ook heel erg zielig. Het afgelopen jaar had hij al geregeld last van pijn, waar we tot op heden niet weten waar het vandaan kwam. Deze pijn duurde vaak maar 1-3 dagen dan was het weer voorbij. We denken dat hij zo elke keer de pijngrens verlegde voor zichzelf en misschien ook voor ons. De laatste dagen van Droes gingen dan ook erg snel en wat de oorzaak is geweest blijft onbekend. Hij moest helaas ingeslapen worden, omdat zijn lichaam en ook zijn hartzak vol met vocht zaten. Dit was nooit aan hem te merken en hij moest enorm veel pijn hebben geleden het afgelopen jaar. Hij heeft voor ons veel verborgen, tot op het laatst dat het echt niet meer kon. Er was volgens de dierenarts dan ook geen redden meer aan helaas, misschien nog een paar dagen of misschien weken, gecombineerd met benauwdheid en pijn dat zeker weer toe zal nemen. Dat konden wij hem niet aandoen als we nagaan wat hij voor ons heeft overgehad. Hij is voor ons te jong gestorven en hij had men nog veel kunnen laten leren en zien in de "Thai Wereld", maar voor hem blijkt het nu een afgesloten hoofdstuk te zijn. Hij had eerst nog even goed een aantal dagen afscheid genomen van zijn vriendin Op Tsooi tot het echt niet meer met hem ging en dat is iets wat altijd bij ons zal blijven.....

LIEVE DROES JE BENT EN BLIJFT ONZE KANJER...