Onze namen zijn Patrick en Bathseba Marijnissen. En we zijn reeds 17 jaar samen en hebben sinds 4 jaar een dochter genaamd Isis. Patrick werkt als voorman elektrotechniek bij een bedrijf en ik (Bathseba) zorg op het moment voor het reilen en zeilen in en rond ons huis.

Door mijn passie voor dieren is Patrick langzaam mee in dit wereldje getrokken. Ik had vroeger een verzorgpaard, hier ging hij regelmatig mee naartoe om te helpen en toen ik ging studeren heeft hij de verzorgingstaak op zich genomen. Hoewel hij niet veel voor dieren voelde is hij toch steeds meer geïnteresseerd geraakt in de verschillende mogelijkheden bij het dierverzorgen. Mijn studie was een opleiding tot kaderfunctionaris dierverzorging welk ik met succes heb afgerond. Helaas heb ik door andere keuzes er geen beroep van kunnen maken. Toch bleef de passie om iets met dieren te blijven doen en ben ik op zoek gegaan naar allerlei mogelijkheden. Uiteindelijk heb ik samen met Patrick besloten om op zoek te gaan naar een hond. Ik zocht van alles af op het internet en in boeken, zoekend naar de juiste hond voor ons. Zo liet ik diversen soorten / rassen aan Patrick zien en we zijn uiteindelijk bij het ras de Thai-Ridgeback gekomen. Niet wetende wat een onbekend ras het zou zijn, gingen we op zoek naar een pup. We kwamen langzamerhand allerlei dingen over de hond te weten. We hoorden vele tegenstrijdigheden en begonnen daardoor te twijfelen of dit wel een geschikte hond voor ons zou zijn.

We hebben toen iemand opgezocht die een wat oudere hond in huis had, waar we mochten komen kijken om een idee te krijgen van de hond. Het was op een boerderij achteraf en we schrokken toen we de honden zagen. Niet over het uiterlijk, maar over het karakter en we durfden niet verder het erf op, zo waaks dat ze waren en dat ze hun tanden lieten zien. De baas kwam aangelopen, vertelde ons dat we de honden gewoon moesten negeren en dat het wel bij trok.
Vertrouwend op de baas liepen we met hem mee en negeerden de honden. Toen we binnen kwamen sloeg het karakter van de honden totaal om in nieuwsgierige honden die nader kennis wilden komen maken met de bezoeker en ze kwispelden er vrolijk op los. We wisten niet wat ons overkwam en het bleken zeer lieve honden te zijn die eigenlijk niet meer weg te slaan waren. We hebben leuk gepraat met de man en zijn door hem nog meer geïnspireerd in het ras. Toen we weg wilden liepen de honden gewoon mee en deden ook buiten niets meer naar ons. We wisten het nu zeker dat dit een hond voor ons zou zijn en het karakter van deze honden bleek later ook het eigenschap van vele Thai's te zijn.

Kort daarna zijn we via via in Duitsland aangekomen om daar een pup te kopen. Ook die ervaring was gewoon geweldig. Niet wetende wat ons te wachten stond zijn we om 5 uur in de morgen vertrokken naar het zwarte woud in Duitsland en 6 uur later kwamen we aan. We hadden van te voren vele malen telefonisch contact gehad en waren nu natuurlijk nieuwsgierig wie de man aan de andere kant van de lijn zou zijn geweest. We werden hartelijk welkom geheten en hebben daar een hele middag doorgemaakt met de puppies en de oudere honden die op een andere plaats gehouden werden. We hebben samen gepraat over diversen dingen welk gewoon leuk verliep. We kregen een aanbod om met het avond eten te blijven, dit was echt een vraag die we nooit bij een fokker zouden verwachten en overdonderde ons werkelijk. Helaas hebben we deze afgeslagen, we wilden de pup die we gekozen hadden mee naar huis nemen en aan onze families laten zien. De reis duurde al lang genoeg heen en die moesten we ook terug rijden. Zo zijn we in 1 dag heen en terug gereden naar Duitsland om een pup op te halen. Zo hadden we onze eerste hond Taptim Siam Luug Sorn die we Droes noemen.

2 jaar later vonden we het tijd worden voor onze hond om een vriend of vriendinnetje erbij te krijgen. Hij zat hele dagen alleen thuis en we vonden dat zielig. Het werd door diversen "Thai kenners" afgeraden om nog een Thai in huis te halen. Het zou vele problemen met zich meebrengen. Helaas zijn dit woorden die men zeker niet tegen ons moet zeggen en waar wij alleen maar een uitdaging in zien. Toch besloten we om dan maar een teef in huis te halen, aangezien je van de andere honden rassen hoort dat 2 verschillende geslachten beter gaat als 2 dezelfde. Zo kregen we via onze fokker in Duitsland contact in Finland met een fokker die een nestje zou gaan krijgen. Ook met hem hebben we vele malen contact gehad, maar dan meer via de E-mail, hij stuurde ons regelmatig foto's van de pups en hield ons goed op de hoogte. Na 12 weken stuurde hij onze Teef op het vliegtuig naar Amsterdam Schiphol. Hier moesten wij even na gaan waar ze aan zou komen, want ze reisde alleen. Later bleek dat ze met de vracht mee gestuurd zou worden naar een loods. Na zeker een uur wachten na landing konden we haar eindelijk ophalen. We moesten nog wel even wat administratie kosten betalen voor het vervoer van het vliegtuig naar die loods, dit hadden we niet verwacht, maar gelukkig hadden we genoeg geld op zak. Toen we betaald hadden mochten we naar de loods mee lopen en liepen naar een stelling waar een fel oranje jas over een bench hing voor de stress. De magazijnmedewerker haalde het jasje weg en daar zat een heel klein pupje zielig naar buiten te gluren. Jammer dat we daar geen foto van konden nemen. We namen de bench mee naar buiten naar de auto, waar onze reu zat te wachten. We opende de bench en de reu kwam heel even kijken, maar door de geuren van uitwerpselen in de bench wilde hij zo snel mogelijk weg. Ik nam de pup maar op schoot en de reu ging achterin. Hij kwijlde alles bij elkaar van de vele geuren in de auto. Thuis aangekomen heeft hij een dag of 3 op zolder gezeten en wilde niets van de pup weten. Langzamerhand leerde hij haar kennen en zij wilde maar al te graag met hem spelen. Nu zijn ze niet meer van elkaar te scheiden.

Tijdens de afgelopen jaren zijn we door onze honden steeds meer bezig geraakt met diversen activiteiten rond om het honden gebeuren. Met alle twee de bovenstaande honden hebben we diversen gehoorzaamheids- cursussen gevolgd. Met de reu heb ik zelfs nog behendigheid gedaan welk hij zeer leuk vond. We hebben met beide honden vele dingen meegemaakt wat niet in de literatuur beschreven staat en dat maakt de Thai voor ons zeker uniek. Nu zijn we weer een stapje verder en in onze vrije tijd zijn we bezig met de Thai Ridgeback Club Nederland. Zo zijn we begonnen en hopen op nog meer leuke momenten in de toekomst, vooral nu onze lieve Droes er niet meer is en hij ons een prachtige dochter Sao heeft achtergelaten.

Groetjes,

Bathseba,Patrick, Isis en Sao & Op Tsööi.