Onze Thai

Wij zijn ontzettend blij met onze Thai Ridgeback genaamd Ming. Toen we haar als pup kregen sliep ze natuurlijk nog veel. Naarmate ze ouder werd, werd ze steeds speelser. Ze is nu inmiddels 7 maanden oud en ze heeft al een heel eigen karakter. Allereerst heeft ze een hele eigen wil. Wil je bijvoorbeeld met haar spelen, dan doet ze dat alleen als ze zelf zin heeft. Maar wanneer zij met je wilt spelen dan komt ze dan ook met allerlei speeltje aanzetten. Als het koud weer is of als het regent, dan gaat ze liever niet naar buiten. Je moet er echt een paar keer roepen en als het meezit dan komt ze zelf, maar we hebben haar ook vaak zelf naar buiten moeten begeleiden. Als het daarentegen mooi weer is, dan ligt ze graag de hele dag buiten en komt dan zo af en toe eens binnen kijken.

Met het lopen aan de riem gaat het ook goed, maar het is wel zo dat we weinig tot geen contact met haar krijgen buiten. Ze is zo nieuwsgierig naar alles om haar heen, als je haar naam dan roept dan kijkt ze vaak niet op of om. Ze loopt altijd voorop op een vlot tempo en heeft een groot uithoudingsvermogen. We hebben al wel een paar keer geprobeerd om haar los te laten lopen in het bos, maar dat was niet voor herhaling vatbaar. Het is een hele vriendelijk hond en in het bos lopen veel mensen met kinderen en andere honden en daar gaat ze dan ook graag naar toe om even kennis te maken. Ze houdt echt van rondzwerven en als je haar roept, dan komt ze niet naar je toe. Als ze dan ergens staat te snuffelen en je loopt ernaar toe, dan rent ze snel weer ergens anders naar toe. Ze is slim genoeg om te weten dat als ze weer aan de riem moet, dat ze dan naar huis gaat en dat probeert ze zo lang mogelijk uit te stellen. We laten haar voorlopig niet meer loslopen in het bos, maar hier bij ons in het park is een hondenuitlaat veld afgezet met een hek en daar laten we haar wel regelmatig loslopen. Hier heeft ze maar een beperkt stuk waar ze vrij los kan lopen en meestal is het niet zo druk, dus dan gaat ze vaak rondjes rennen. Als ze dan uitgerend is, dan is het tijd om met de flos te spelen. Dit vind ze heel leuk, hoe verder je gooit hoe beter!

Voordat we Ming kregen, hadden we al een ander hondje, een Brabantse Griffon van een jaar. Ming is dus samen met haar opgegroeid en dat gaat prima samen. Onze griffon is een stuk kleiner, maar zij blijft toch de baas. Als ze samen spelen dan doet Ming echt heel voorzichtig en gaat vaak op haar rug liggen, om haar onderdanigheid te tonen. Met andere honden gaat het ook heel goed, groot of klein dat maakt niet uit, maar ze is wel erg dominant. Er moet geen stuk vlees of een bot bijkomen, want dan gaat het mis. Dat verdedigt ze dan, maar met speeltjes maakt het niet uit. Wij geven onze honden wel eens vlees, maar dan zetten we de bakken ver uit elkaar en blijven er wel bij. Het beste is om haar gewoon brokken te geven, want ze is best gevoelig voor ander eten. Ze krijgt snel diaree als ze van eten wisselt of als je haar een boterham of vlees geeft. We hebben in ieder geval veel moeten experimenteren wat ze wel en niet kan eten. Wat bij Ming goed werkt als ze diaree heeft of hele plakkerige ontlasting is een bakje witte rijst.

Ming is een hele lieve hond, iedereen kan op visite komen hoe meer zielen hoe meer vreugd. Het is ook een echte knuffelhond, ze komt vaak zomaar ineens op je schoot hangen om gekroeld te worden. Terwijl ik dit stukje over haar zit te typen is ze al een paar keer komen kijken om aandacht te trekken. Ze kan goed alleen zijn met onze griffon, maar ze heeft al wel haar tanden in de bank en in de stoelen gezet. Of dat nu komt door het wisselen van haar tanden, uit verveling of uit kwaadheid dat je weggaat dat weten we niet. Maar we doen ze nu allebei in de bench als we weggaan en dan is er niets aan de hand. We kunnen dan te zijner tijd gaan kijken of ze uit de bench kan als wij weg zijn.

In het kort is Ming een hond met een eigen wil, die buiten niet zo goed luistert, heel lief is vooral voor kinderen echt een alleman vriend, graag wandelt, speelt en luiert in de zon. Het is wel een hond waarbij je heel consequent moet zijn en ze is heel gevoelig voor je stem. Ze leert ontzettend snel en is heel slim. Wij zijn in ieder geval heel tevreden over haar en zijn blij dat we voor deze schat hebben gekozen.

Groeten van de troste eigenaren van Ming en Tootsie

Sanne en Niels

ps: Deze lieve mensen hebben ook aangegeven het niet altijd makkelijk te hebben met hun Thai. Ondanks haar geweldige karakter heeft zij ook haar momenten. Zo ook in 2009. Men had al wat langer problemen met het karakter van hun Thai, maar daarbij was de gezinssituatie veranderd (een kleine erbij), problemen met behoud van een baan, financiele problemen dankzij het niet snel genoeg verkopen van hun woning ivm verhuizing. Bij dit gezin bleek dus als men terug kijkt alles toch begonnen te zijn bij een verandering binnen het gezin, daar kwamen enkele onverwachste situaties bovenop en werden dus eigenlijk "teveel" voor Ming. Zij gaf achteraf gezien hier een reactie op. Gelukkig niet al te agressief, maar toch tanden laten zien een gemene grom. Toen alles voorbij was, men was verhuisd, huis was verkocht en alles kreeg weer een plaatsje werd Ming ook weer de "oude". Ze komt weer spelen en is blij als vanouds.

Terug naar puppy eigenaren 2005